De paaskaars



Er zijn soms cadeaus die zo bijzonder zijn, dat je ze nooit meer vergeet. Vaak gaat het dan niet om de economische waarde ervan, maar om de emotionele. Er is echter nog een andere variant: de symbolische waarde. Onder die laatste categorie viel een geschenk dat ons een jaar of wat terug ten deel viel. We kregen n.l. na het Paasfeest de paaskaars van de PKN aangeboden, omdat er tijdens de dienst een nieuwe was geplaatst en de gemeente het Inloophuis een uitstekende plek vond voor een 2e leven. Het licht dat symbool staat voor de opgestane Heer is waarschijnlijk voor een aantal mensen een stap te ver, maar “het licht van de wereld” sluit natuurlijk prima aan bij de leefwereld van de bonte mengeling van bezoekers en vrijwilligers van het Inloophuis, die hier een huiselijke plek creëren. Het leven van veel gasten is dusdanig donker, dat alle licht meer dan welkom is. Met plezier werd hij gebrand en vaak werd benoemd waar hij zijn vorige leven gesleten had. Maar doordat ook de zon regelmatig de voorkamer bescheen, veranderde hij langzamerhand in een zodanig krom en uitgezakt geval, dat branden haast gevaarlijk werd. Besloten werd het ding in stukken te zagen en er op die manier nog plezier van te hebben.
Op een dag kwam iemand opgewonden en spinnijdig vertellen dat de stukken kaars gestolen waren. Verontwaardiging alom. Zoiets doe je toch niet! De opmerking van een van de gastheren dat er iemand was deze waarschijnlijk harder nodig had, viel op zijn zachtst gezegd, niet in goede aarde en er werd nog lang over nagemopperd.
Dit alles overdenkende, kon de gastheer alleen maar blij worden van het idee dat iemand dit licht in de duisternis van zijn/ haar kamertje of hutje zou branden. Even een beetje vrolijkheid in een somber bestaan. Misschien ook net genoeg om je handen bij te warmen.
Wij hebben immers kaarsen genoeg? En nog een warme kachel op de koop toe.

Cobi
    © 2014, Inloophuis Hengelo