Nie goed wies!



Al sinds de geboorte van het Inloop huis mag ik er deel van uitmaken en ik moet zeggen: nog steeds met heel veel plezier. Er zijn tijden dat het leven er rustigjes doorkabbelt en er geen spannende of opzienbarende dingen gebeuren, maar zo nu en dan is er plotseling een geinig voorval of een briljante opmerking. Daar kun je nog jaren op teren en een uitgedoofd gesprek of doodlopend feestje mee opfleuren. Van een van die ontmoetingen wil ik de lezer graag deelgenoot maken, hoewel het al weer een heel tijdje geleden gebeurde. Het was een opmerkelijk rustige middag en de gesprekken hadden de beweging van eb en vloed. Zo nu en dan kwam er wat verse aanloop, maar het echte leven kwam pas in de spreekwoordelijke brouwerij toen (laten wij hem Faruk noemen) kwam aanwippen. Een opgewekte medelander, die zich nooit onbetuigd liet. Graag ging hij de confrontatie aan over van allerlei onderwerpen door het lanceren van een, bij voorkeur ongenuanceerde, stelling. En dan het liefst over bepaalde bevolkingsgroepen. De niet aflatende aandacht op zijn eigen afkomst had hem kennelijk zodanig dwars gezeten, dat hij hij die graag verlegde door Nederlandse inwoners van ons kleine landje tegen elkaar af te zetten. Zijn openingszin was dan ook: “Mensen uit het westen van het land zijn niet te vertouwen . Die uit het oosten zijn veel eerlijker”. Als geboren Leidenaar kon ik dat natuurlijk niet over mijn kant laten gaan en vroeg hem hoe hij op dit idee kwam. Een echt antwoord kreeg ik niet en hij ratelde maar door. Toen hij even een teug lucht naar binnen zoog, maakte ik van de gelegenheid gebruik om hem voor te houden dat er overal betrouwbaren en onbetrouwbare mensen zijn. Dit was kennelijk geen steekhoudend argument, want zijn stortvloed van woorden hield niet op. Ineens perste ik eruit: “Faruk. Ik heb een groot probleem”. Dat wekte acuut zijn interesse, want hij hield op met spuien en trok zijn wenkbrauwen tot ongeveer zijn haargrens en de vroeg wat dat dan was. “Ik ben in het westen geboren, maar woon onder de hand wel dik dertig jaar in het oosten. Wat ben ik dan?” Daar had hij een bondig antwoord op :”nie good wies!” En daar kon ik het mee doen.

Cobi
    © 2014, Inloophuis Hengelo