Oude koeien



Als er een is die het zonnetje in huis genoemd kan worden, dat is hij dat wel. Bepaald geen regelmatige gast maar wel een waarvan je op voorhand al weet dat het lachen wordt. Zijn opgewektheid en originaliteit kennen geen grenzen, hoewel zijn leven er voor de doorsnee Nederlander toch niet erg luxe uitziet. Zijn dagelijks bestaan is voornamelijk buiten en gebruik makend van zijn fiets komt hij een heel eind. De nachten brengt hij doorgaans door in een tentje in het bos, hetgeen hijzelf als het toppunt van vrijheid ervaart. En zoals gemeld: zijn humeur is zijn visitekaartje.
Die avond gaf ik hem bij het langslopen een bemoedigend klapje op de schouder, waar hij nogal heftig op reageerde. Hij had hem gebroken gehad, vertelde hij en een poosje in het ziekenhuis doorgebracht. Gevraagd naar de oorzaak, begonnen die ondeugende ogen van hem te glinsteren en antwoordde hij: "Ik had te veel antivries gedronken en ben met de fiets omgevallen." Zelf wist hij niet meer hoe lang de ziekenhuisopname geduurd had, maar dat was absoluut ondergeschikt aan het feit dat hij het er zo goed gehad had. De verpleegster was komen vragen wat hij zou willen eten, wat voor groente en vlees. Of misschien juist geen vlees. Daarop reageerde hij direct met: "Doe maar vleesetende plant, ik ben namelijk vegetariër." Een bulderende lach volgde en hij hield de omgeving goed in de gaten of de grap wel over kwam. Deze humor deed me denken aan een gesprekje met hem in de verkiezingstijd, waarin ik hem vroeg of hij ging stemmen en zo ja, wat. Ook toen was het antwoord er gelijk: "Partij van de dieren natuurlijk. Ik haal mijn hele leven al ouwe koeien uit de sloot". Wat een zegen als je zo mag genieten van een willekeurige gast.

Cobi
    © 2014, Inloophuis Hengelo